Er was eens… een beginnende tekstschrijver. Hij had gehoord dat je moest netwerken om aan werk te komen, dus dat deed hij. Hij werd lid van diverse clubs, kringen en netwerken, bezocht recepties en leerde golfen. Hij borrelde, babbelde en golfde en deelde zijn kaartjes uit aan iedereen waar hij mee sprak. Al snel stroomden de opdrachten binnen… 

Netwerken klinkt soms zo simpel: kaartje geven, opdracht terugkrijgen. Maar zo werkt het meestal toch niet.

Hoe werkt netwerken wel?

Probeer dit eens: je wordt lid van een netwerk dat je leuk lijkt. Dat kan van alles zijn: een lokale ondernemerskring, een beroepsorganisatie, een Rotary. Maak de keuze niet alleen met je verstand maar vooral met je gevoel: waar wil je bij horen, met welke mensen wil je regelmatig een avond doorbrengen? Want als je het niet naar je zin hebt, dan werkt netwerken niet. Het hoeven niet je beste vrienden of vriendinnen te worden, maar je wilt het wel gezellig hebben. En er moet een klik zijn, er moet een gevoel kunnen ontstaan dat je elkaar iets gunt en elkaar wilt helpen. Want dat is waar het om draait bij netwerken: elkaar helpen. Verwacht niet dat mensen uit je directe netwerk je opdrachten zullen geven, maar via hen heb je wel toegang tot hún netwerk en als het klikt zullen ze je graag aanbevelen, doorverwijzen of koppelen.

Voorwaarde daarvoor is wel dat je elkaar een beetje leert kennen, want als de ander niet weet wat jij doet, hoe je werkt en wat je nodig hebt, kan hij je ook niet helpen.,

Mensen echt leren kennen

Goed, je wordt dus lid van het lokale ondernemersnetwerk en gaat naar de bijeenkomst. Je hebt daar een paar leuke gesprekjes – soms klikt het meteen met iemand, daarover in de volgende paragraaf meer – maar bij een borrel blijft het meestal toch erg kort en oppervlakkig. De keer daarna zijn er weer nieuwe mensen en zo gaat het een paar keer door. Het duurt een hele tijd voordat je mensen een tweede keer spreekt, laat staan dat je ze een beetje leert kennen als persoon.

Er is ook een snellere manier om mensen te leren kennen: je wordt lid van een commissie, denktank of werkgroepje. Je kent dan al snel vijf of zes mensen wat beter en op de volgende bijeenkomst kom je via hen weer in contact met mensen die zij weer kennen.

Voordeel van zo’n actief lidmaatschap is dat je mensen ook anders leert kennen: niet alleen hoe gezellig ze zijn bij een borrel, maar ook hoe ze in zo’n commissie functioneren, hoe ze praten over hun werk en in het algemeen. Kortom, je maakt echt kennis(sen).

En ja, het kost tijd, maar je investeert in je netwerk. Niet alleen in de commissie waar je in zit, maar tegelijk in de hele club. Het grote voordeel is dat mensen jou en je werk ook leren kennen, je kunt je deskundigheid tonen waardoor je voor anderen beter vindbaar wordt.

Koffiedrinken

Soms heb je bij een borrel wél meteen een klik met iemand Nodig hem of haar dan gewoon eens uit voor een kop koffie. Mijn ervaring is dat je als tekstschrijver heel veel kunt hebben aan grafisch ontwerpers, webbouwers, fotografen, dtp-ers, uitgevers of redacteuren waar je mee kunt samenwerken of die klanten naar je kunnen doorverwijzen. Dus ontmoet je bij een borrel een webontwerper waar het mee klikt, stuur haar de volgende dag dan een mailtje en zeg dat je wel meer wilt zien van haar werk en of zij je daar wat over wil vertellen. De meeste mensen vinden het leuk om over hun vak te praten dus grote kans dat ze “ja” zegt. Dat geeft jou de gelegenheid om haar beter te leren kennen en te zien of je eventueel dingen samen kunt doen of elkaar kunt helpen.

Vergeet niet om achteraf een bedankje te sturen en later nog eens te laten weten hoe het jou vergaat. Vraag daarbij vooral hoe het met haar gaat. Ook dat is netwerken: door interesse te tonen en regelmatig contact te houden, kun je een relatie opbouwen en dat is uiteindelijk waar het om draait.

Dichtbij

Je kunt ook wat dichterbij beginnen, met iedereen die je kent heb je tenslotte al een relatie, dat scheelt een hoop tijd en inspanning. En die mensen zijn meestal best bereid om je te helpen in deze nieuwe stap in je werk en leven. Wat je niet moet doen is om opdrachten vragen. Wat je zeker wel moet doen, is vertellen wat je doet. Aan iedereen die je kent, van de kaasboer tot je hardloopmaatjes, familie, buren en oud-collega’s – mits de gelegenheid zich daartoe leent, natuurlijk. Vertel vooral ook waar je op dit moment concreet mee bezig bent, dan kunnen mensen zich daar een voorstelling van maken. En als het goed is, vertel je met enthousiasme over je werk. Dan werken jouw glimmende ogen aanstekelijk en wordt de ander ook enthousiast.

Advies of informatie

Wat je ook kunt doen is vragen om een verwijzing. Niet om die ander te benaderen voor een opdracht, maar voor informatie of om advies te vragen. Stel, je wilt graag voor bedrijfsbladen werken en je zwager werkt op de P&O-afdeling van een groot bedrijf waar ze een mooi blad hebben. . Vraag je zwager dan eens of hij je in contact wil brengen met de hoofdredacteur. Je kunt deze dan mailen en vertellen dat je een beginnende tekstschrijver bent en aan het onderzoeken bent of jij de juiste kwalificaties hebt om voor een (dus niet zijn) bedrijfsblad te schrijven. Of hij je een keer iets meer over de werkwijze van de redactie wil vertellen en wat er allemaal bij komt kijken.. Dus je doet een beroep op de expertise van de redacteur. Dat geeft voor hem geen verplichting, maar streelt wel zijn ego. En als je een leuk gesprek hebt – waarin je tussen neus en lippen door ook iets over jouw ervaring hebt kunnen vertellen – kan het zomaar gebeuren dat je na zo’n gesprek behalve blij en een stuk wijzer, ook een opdracht rijker bent.

Literatuur

  • Ria de Jong, De essentie van netwerken (Academic Service, 2006).
  • Hugo Vos, Borrelbabbelen (Haystack, 2012).

Tips

  • Probeer anderen echt te leren kennen, zakelijk netwerken werkt alleen als er een persoonlijke klik is.
  • Maak gebruik van het netwerk dat je al hebt, mensen willen over het algemeen graag helpen.
  • Investeer in relaties door anderen te helpen, zonder er iets voor terug te verwachten.
  • Ga alleen naar een borrel of bijeenkomst als je er zin in hebt, als je je niet happy voelt werkt het niet.

Dit is een bijdrage van Ria de Jong uit de Gids voor tekstschrijvers van Tekstnet.