Het zolderkamertje – de werkplek van de zzp’er?

Geschreven in Blog, Ondernemerschap, Schrijven door Olga Leever7 reacties

Het is een hardnekkig misverstand: de tekstschrijver die zijn noeste arbeid verricht vanuit een stoffige zolderkamer. Zijn werkplek is een bureau dat ingeklemd staat tussen cv-ketel en kattenbak. Met vrij uitzicht op de koffers en de kist met kerstspullen. Zijn er alternatieven voor dit miserabele beeld? Ik zet de plussen en minnen van diverse werkplekken voor je op een rij.

De zolderkamertjestekstschrijver draagt een joggingbroek en vlekkerig T-shirt – hij gaat toch nooit de deur uit. En rijdt hij zijn bureaustoel te ver naar achteren, dan raakt hij verstrikt in de dekbedovertrekken die aan de waslijn te drogen hangen.

Ik kan nog even doorgaan met het schetsen van deze couleur locale. Maar op deze manier draag ik alleen maar bij aan de clichévorming. Want heus, op een enkele cupcake-zpp’er na heeft de zelfstandig tekstschrijver een professionele werkomgeving. Hoe ziet deze werkomgeving eruit? En wat zijn de voor- en nadelen per werkplek?

  1. De werkkamer aan huis heeft als pluspunten dat je ’s ochtends na het ontbijt meteen achter de laptop kunt kruipen en tussen het werk door huishoudelijke klussen kunt doen. Ook bespaar je op kosten – een externe werkplek kost al snel 300 euro of meer per maand. Het nadeel is dat je snel afgeleid bent, zeker als kinderen voortdurend ‘MAMA!’ scanderend hun hoofd om de hoek van de kamer steken. Ook is de neiging aanwezig om je werkdag tot in de late uurtjes op te rekken. Tot slot ligt eenzaamheid op de loer.
  2. Het café of de koffiebar is een voordelig alternatief voor een kantoor buitenshuis. Tegen betaling van een paar cappuccino’s en een lunch ben je de hele dag onder de pannen. Je moet wel tegen het geroezemoes en de geluiden van rinkelend vaatwerk kunnen. Mij lukt het slecht om me te concentreren in zo’n ruimte. Vooral bij het uitwerken van een interview of het herschrijven van gecompliceerde teksten in klare taal. En dan zijn er nog de gezellige mensen die je van het werk houden met kletspraatjes. Kortom, voor mij is werken in een hip filterkoffiezaakje niet productief.
  3. De flexwerkplek is een ruimte waar je samen met andere zelfstandigen aan lange tafels zit. De pluspunten: je komt in een werkritme, de kosten zijn laag en overleg met vakgenoten of mede-ondernemers is snel gerealiseerd. Je hebt hier geen last van rumoerige cafégangers of huilende kinderen (geloof me of niet, maar ik probeerde eens te werken in een koffietentje waar juist die ochtend het borstvoedingscafé werd georganiseerd). Maar neem van mij aan dat collega-zzp’ers ook behoorlijk opdringerig kunnen zijn. En dan in het bijzonder de mensen die om werk verlegen zitten.
  4. Het kantoor in een bedrijfsverzamelpand is prettig omdat je echt een plek voor jezelf hebt. Werk je thuis aan de keukentafel, dan is het bittere noodzaak om je paperassen op te ruimen als de avondmaaltijd begint. Deze clean-desk-policy is niet nodig als je een eigen kantoor hebt. Het is een omgeving waarin je klanten kunt ontvangen, waar je andere ondernemers ontmoet met wie je zaken kunt doen. En het is makkelijker om werk en privé te scheiden. Nadeel is dat je in een 9-tot-5-modus terecht kunt komen – en dat moet je maar net liggen. Ook heb je maandelijkse kosten van minimaal zo’n €500,-.

Zelf ben ik een ‘werkpleknomade’. Ik werkte jarenlang in een bedrijfsverzamelpand. Sinds mijn verhuizing werk ik weer deels aan huis. Daarnaast heb ik een flexplek op een vast adres in hartje Utrecht. Deze combi vind ik ideaal. En wie weet kom ik ooit eens op een zolderkamer terecht. Maar dan moet ik wel eerst een echt huis met een puntdak kopen.

Over de auteur

Olga Leever

Bekijk hier haar volledige Tekstnet profiel.

Reacties

  1. Ik koos voor optie 1: werkplek aan huis. Een fijne werkkamer was een belangrijk criterium bij het vinden van een nieuw huis. En dat is me gelukt. Van kinderen, te lang doorwerken of eenzaamheid heb ik gelukkig geen last. Een wasje draaien of even naar de bakker lopen is een welkome pauze. Voor opdrachtgevers ben ik vaak genoeg op pad om geen kluizenaar te worden.

  2. Ik werk ook thuis, als de kinderen naar school zijn. En inderdaad wel de discipline op zien te brengen om niet achter allerhande klusjes aan te rennen…
    Maar de vrijheid, ook juist financieel, vind ik toch wel erg lekker. Hoewel ik zo’n flexwerkplek ook nog weleens uit wil proberen, al is het maar voor af en toe. Om zo inderdaad wat meer in contact te komen met ‘collega’s ‘.

  3. “Collega’s hoor ik soms over hun werkplekken in de stad. Zij gaan dan naar kantoor, delen kamers met anderen, spreken elkaar bij de koffieautomaat. Lang heb ik het plan gehad om ook buiten de deur te gaan werken. Ik probeerde het zelfs door op een ochtend de laptop en schrijfspullen in mijn rugzak te doen en naar mijn verzonnen kantoor te fietsen. Een tafeltje in de bibliotheek met zicht op de zijgevel van het stadhuis.” Dit is een fragment van mijn column voor Mens en wijk Utrecht noordoost, maart 2017. Ik schrijf mijn stukken nog steeds thuis, ook al ontstaan korte beginnetjes een enkele keer in de wachtkamer van de dokter of al wandelend in de stad. Het gelukkigst ben ik toch thuis. Het uitzicht is misschien niet dynamisch te noemen. Maar het werkt goed. Optie 1.

  4. Mooie sfeerbeschrijving van die zolder, Olga! 🙂 Ik werk zelf in een kantoor in een verzamelpand. Goed voor mijn zichtbaarheid, bijvoorbeeld voor alle bezoekers van mijn medebewoners. Bovendien staat er een mooi bord met mijn logo aan de straat. Daarbij krijg ik opdrachten van en via mijn buren in het pand. Dat reduceert mijn huur flink!

  5. Ik ben heel blij met mijn thuiskantoor, maar ik ondervind wel nadelen van de nabijheid van mijn werk. Soms werk ik dan te veel. En thuis kom ik niet altijd in de goede modus om geconcentreerd door te werken, het is té gemakkelijk om even door het huis te drentelen op zoek naar afleiding. Bij een heftige deadline boek ik dan ook een stiltecabine in de bibliotheek 1 km verderop. Ik heb mezelf blijkbaar geconditioneerd om daar in een goede flow te komen – en zo kan ik toch een beetje forenzen op mijn fietsje ;-).

  6. Author

    Leuk om te lezen over jullie verschillende werkplekken en de manier waarop je het werken daar ervaart. Mij bevalt de combinatie van thuiswerken en werken in een bedrijfsverzamelpand heel goed. Regelmatig ‘onder de mensen’, lekker forenzen (toch wel een kwartier op de fiets 😉 en als ik een dagje de deur niet uit wil, dan zit ik heerlijk te werken aan de keukentafel. Ja, zélfs wel eens in ochtendjas of joggingbroek met T-shirt!

  7. Toen ik begon zat ik thuis, maar dat is voor mij niet ideaal. Ik heb andere mensen nodig en ook de structuur/discipline van ‘naar het werk gaan’. En ik wil graag ergens deel van uitmaken, ergens onderdeel van zijn. Daarom was ik superblij met een plek in een bedrijfsverzamelgebouw, een prachtig verbouwde oude brandweerkazerne met als thema: werken, ontmoeten, inspireren. Dat klonk goed en dat was het ook een tijdje, maar het wij-gevoel ontbrak en ik vertrok. Wel met iemand die ik daar had leren kennen. Ook sommige andere contacten zijn gebleven.

    Inmiddels zit ik in een ander bedrijfsverzamelgebouw. Een bijzonder pand met 9 units van gebruikte zeecontainers in verschillende samenstellingen. Hier zitten allemaal kleine bedrijven (itt het vorige pand) en dat geeft een betere basis voor het ontmoeten en inspireren. We zijn aan het opbouwen, plannen aan het maken voor de inrichting van de ruimte waar de containers in staan en ook op werkgebied zijn de eerste samenwerkingen al ontstaan.

    Deze plek geeft me inderdaad de contacten en de structuur en het onderdeel zijn van een groter geheel. Ook kan ik er klanten ontvangen. Ik zit voornamelijk daar, maar ook nog wel thuis. Al met al is dit voor mij een goede formule!

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.