De communicatieprofessional-epidemie!

Geschreven in Blog, Ondernemerschap, Taal, Uncategorized door Rafael Barnhard6 reacties

Ik behoor tot de beroepsgroep copywriters. Zo noem ik me dus ook: copywriter. Herkenbaar voor mijn collega’s en klanten. Ik werk samen met vormgevers. Die zich ook zo noemen: vormgevers. Strategen. Idem dito. Webbouwers. Ook. Geeft helderheid en houvast. Kat in ‘t bakkie. Maar wat moet een redelijk denkend mens nou met de containerkreet ‘communicatieprofessional’?

Wat wil je zeggen?

Ik begrijp best dat die vraag weerstand oproept als jij je toevallig communicatieprofessional noemt. Wie dat ik dan wel niet ben om aan jouw descriptie te twijfelen. Excuus, collega. Ik stel mijn vraag niet om te kwetsen, maar omdat ik de keuze voor vaagheid niet begrijp. Wat bedoel je precies met ‘communicatieprofessional’? Communiceren doen we allemaal, en als professional ben je daar extra goed in. Zoiets? Mijn allerliefste oma communiceerde in haar werk als verkoopster ook veel. Was zij dus ook een communicatieprofessional? Niet in de zin die jij bedoelt, toch?

Hard roepen dat je professional bent. Ja, dat helpt!

Komt bij dat ik jouw titel niet anders kan zien dan een door jouzelf opgeplakt keurmerk: je framet jezelf als professional. Het staat er, dus ben je het: ‘mensen, hier kom ik met mijn professionaliteit’. Maar als je als professional al wat langer meedraait in het communicatievak, weet je ook dat borstklopperij tegenreacties oproept. Van: ‘dat zullen we nog wel eens zien!’ Ik veronderstel dus dat je op basis van je vakkennis nooit een ‘zie-mij-toch-eens’-etiket voor je klanten zou adviseren. Dus waarom wel voor jezelf?

Met z’n allen in één viskom

En als je nou ook nog de enige zelfbenoemde communicatieprofessional was? Maar dat ben je niet! Kan heel dom van mij zijn, maar in een overvolle markt gaat het toch juist om onderscheid en toegevoegde waarde? Laten zien waarmee jij een klant specifiek helpt? Afstand nemen van de horden jonge ‘communicatieprofessionals’ die elk jaar weer vers van de schoolbanken de markt op huppelen? Welnee: met z’n allen in de overvolle viskom vol communicatieprofessionals. Doe eens gek: eet elkaar lekker op!

Niet de minsten …

En het zijn dus ook niet alleen de nieuwkomers, maar ook de ervaren vakgenoten die zich het predicaat communicatieprofessional aanmeten. Epidemische vormen neemt dat aan. Ik kom ze tegen bij opdrachtgevers, waar ik hun expertise ervaar en hun werk echt bewonder. Ik kom ze ook tegen als hooggewaardeerde collega’s bij Tekstnet. En ik kom ze zelfs tegen in mijn vriendenkring. Mensen die ik zeer waardeer om wat ze doen. Maar ja: die naam.

Vergeef me mijn allergie

In die tegenstelling tussen bekwaam zijn en je beroerd verkopen, zit, en vergeef me daarvoor, mijn grootse allergie: waarom jezelf zo degraderen met zo’n niksig label, terwijl je tot grote dingen in staat bent? Is het onwetendheid? Luiheid? Navolggedrag? Ik zou jou en alle andere communicatieprofessionals het liefst adviseren het naamgedrocht voor eens en voor altijd uit te bannen. Dikke kras erdoor. Vanavond nog naar je LinkedIn-profiel en vervangen die handel! Door wat? Je verzint er wel wat op. Een echte professional draait daar z’n hand niet voor om.

Over de auteur

Rafael Barnhard

Bekijk hier zijn volledige Tekstnet profiel.

Reacties

  1. Hi Rafael,
    Als ik tussen mensen verkeer die te maken krijgen met de output van mijn werk (teksten schrijven voor communicatiemiddelen en communicatiestrategie bedenken), dan word er als ‘tekstschrijver’ op mij neergekeken. Dus als mij in zo’n groep gevraagd wordt wat mijn rol of functie is, dan zeg ik ‘communicatieprofessional’ en leg meteen uit wat ik doe. Op die manier maak ik steeds weer het bruggetje tussen de teksten die ik produceer en onder welk vakgebied (als je het al zo kunt noemen) mijn werkzaamheden geschoven kunnen worden. In de ICT-sector waarbinnen ik werk wordt dit volledig begrepen. Dat controleer ik door kritisch te kijken naar de vraag die me wordt gesteld. Men accepteert volkomen dat het produceren van teksten wel degelijk een aparte discipline is. In mijn huidige opdracht onderteken ik mijn mails met ‘adviseur tekst & communicatie’. Vind ik een goed gevonden alternatief voor communicatieprofessional.

    Ik heb een praktische vraag aan jou: Als iemand jou benadert als (creatieve) ‘communicatieprofessional’, ga je dan de opdracht weigeren omdat je het niet eens bent met die titel? Ook als het de opdracht van je dromen is?

  2. Ik begrijp je punt, Rafael. Ik ben zelf ook geen fan van de term. Zeker niet als je in feite toch echt een (meedenkende) tekstschrijver bent. Maar wat als je nu méér doet dan alleen teksten schrijven? Als je klanten kunt helpen van strategie en advies tot en met productie en projectmanagement? Niet omdat je als tekstschrijver pretendeert overal verstand van te hebben, maar gewoon omdat je breder bent opgeleid en/of over werkervaring binnen verschillende disciplines beschikt. Welk label is dan helder en ‘acceptabel’ wat jou betreft? Want het is wel makkelijk om het af te keuren zonder alternatieven te geven. Misschien hebben collega’s die deze titel gebruiken wel een heleboel alternatieven bedacht of overwogen en was ‘communicatieprofessional’ tóch het duidelijkst voor hun doelgroep. Daar draait het toch om?

    1. Goed punt!
      Het is best lastig om een noemer te vinden die de lading dekt wanneer je meerdere disciplines beheerst én aanbiedt.

  3. Als verzamelwoord voor een vereniging niets mis mee. Misschien is communicatiewerker beter. Op linked in noem ik me, even opzoeken om eerlijk te zijn, want wie weet dat iemand mij gaan controleren, een: Happy communicatiewerker en dadaviseur. Gek op schuurpapier en kantelen, interveniëren en dromen helpen opbouwen.

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.