‘Minister Kajsa Ollongren wil een interview geven voor ons jubileumnummer. Wil jij dat voor deze keer zelf doen?’, vraagt het bestuurslid van de patiëntenvereniging mij. Als hoofd- en eindredacteur schrijf ik zelf zo min mogelijk artikelen. Ik ben al druk genoeg met alles regelen en redigeren voor deze special van 132 pagina’s, naast de normale uitgaven en mijn andere opdrachten. Maar dit interview moet goed gaan en schitteren tijdens hun 25-jarig bestaan.
Natuurlijk zeg ik ja, want leuke en interessante interviews vind ik heerlijk om te doen. Ik schrijf ook regelmatig andere teksten, bijvoorbeeld voor patiëntenfolders. Maar ik ben dus niet alleen maar tekstschrijver.
Zo zette ik jaren geleden ook samen met collega’s het Steunpunt Thyrax-tekort op voor schildklierpatiënten. Omdat je een medicijntekort niet plant, en vooral niet tijdig, moest dat in een mum van tijd. Dus vlot organiseren, vrijwilligers aantrekken, coördineren en schrijven. Want ook de persberichten moesten de deur uit en de radio te woord gestaan. Ik was in mijn element.
Ja, als een spin in het web samenwerken met verschillende mensen aan hetzelfde doel, dat vind ik toch echt het allerleukste. En daar ligt ook mijn kracht. Heerlijk afwisselend, soms ad hoc problemen oplossen, lekker samen met collega’s en toch bezig met taal en teksten.
Dat is ook een reden waarom ik graag mijn collega’s van Tekstnet opzoek. Tijdens intervisie samen sparren over het vak en over je werk als zelfstandige. Hoe fijn is dat?!
Het begon allemaal 14 jaar geleden. Ik had net besloten om voor mezelf te beginnen en zat nog te broeden op de invulling daarvan toen de telefoon ging. ‘Wil jij hoofdredacteur worden van ons patiëntenmagazine?’, vroeg een andere patiëntenorganisatie mij. Gelukkig vertrouwde ik op mijn studies en ervaring als projectcoördinator. Dus ik zei ook toen: ja! En daar ben ik nu – een hoop ervaring rijker – nog steeds blij mee.
