Lezen en taal interesseerde me als kind al. Overal ging een boek mee naartoe. Dat is nog steeds zo. Je weet tenslotte nooit waar je belandt en even in een verhaal kunt duiken. Het beroep van tekstschrijver greep me in 1997 tijdens mijn eindstage van de opleiding Nederlands – vrije studierichting Communicatie voor instelling en bedrijf. Toen leerde ik écht schrijven, interviewen en bladen maken.
Het contact met mensen en woorden geven aan hun ervaringen, daar gaat mijn hart sneller van kloppen. Het fascineert me wat mensen beweegt. Het grootste compliment voor mij is als de geïnterviewde zichzelf herkent en tegelijkertijd het communicatiedoel wordt bereikt. Het zijn tenslotte altijd verhalen met een boodschap. Soms om kennis te delen of een ander te inspireren, dan weer om bij te dragen aan beeldvorming.
Ik werk graag voor kennisinstellingen, maatschappelijke organisaties, gemeentes en zorginstellingen. Ik wil bijdragen aan iets dat ertoe doet, al is het indirect. De diversiteit aan onderwerpen en mensen waarmee ik te maken heb, is groot. Dat houdt me scherp. Bijkomend voordeel: ik leer over veel verschillende dingen een beetje. Handig op een feestje, dat je ergens over kunt meepraten 😊.
Eén interview zal me altijd bijblijven. Als eindredacteur van een personeelsblad werd ik gevraagd een afscheidsinterview te doen met een ongeneeslijk zieke arts-microbioloog. Met knikkende knieën bezocht ik de man thuis, want ik had nog nooit iemand gesproken die wist dat hij snel dood zou gaan. Er was maar één kans om hem eer aan te doen om een verhaal te schrijven waar hij en zijn familie trots op konden zijn. Het werd een bijzonder mooi en hartverwarmend gesprek. Dat mensen mij het vertrouwen geven en zich openstellen om hun verhaal te delen, vind ik telkens weer bijzonder. Het maakt mijn werk als tekstschrijver de moeite waard.
Reacties (1)
Plaats een reactie
Je reageert op een bestaande reactie. Toch op het bericht reageren?
Je reageert op een bestaande reactie.
Je moet ingelogd zijn als lid om te kunnen reageren.
Inloggen