Interviews opnemen: nooit! (Tot ik niet anders kon) 

Interviewen is mijn corebusiness en toch raak ik nooit een opnameapparaat aan. Hoewel: dit voorjaar kon ik niet anders. Ik had namelijk een interview over een bos, in dat bos. Lópend. Zie dan nog maar eens je aantekeningen bij elkaar te krabbelen. 

Negen van de tien interviews doe ik op de klassieke manier. Ik vraag en schrijf, de geïnterviewde vertelt. Dat meeschrijven is voor mij belangrijk: het helpt me focussen. Alle aandacht gaat naar de woorden van de persoon aan de andere kant van de tafel; van afdwalen is geen sprake.  

Handen vrij

In het bos moest het anders. Ik besloot dan toch maar te kiezen voor het onvermijdelijke. Met een diepe zucht drukte ik op de rode knop van de opname-app op mijn telefoon. Kennelijk vertrouw ik liever op mijn eigen geheugen en aantekeningen dan op technologie.

Het interview in het bos verliep prima en de opname was goed; alles stond erop, inclusief het lachende gekwetter van een gekke groene specht. Het schrijven van het stuk was uiteindelijk zo gepiept. Maar hielp die audio-opname me daar nou écht bij?

Onmisbaar ingrediënt

Mwah, niet echt. Ik gebruikte nog steeds mijn eigen geheugen als startpunt voor het artikel: dat fijne haakje om mee te beginnen, stond al te trappelen in mijn hoofd. Precies zoals ik gewend ben. Het transcript diende daarna vooral als checklist: liet ik alle boeiende onderwerpen aan bod komen? Miste ik nog een smeuïge quote van de bosbeheerder in kwestie?

Zelf meeschrijven (dus niet typen) tijdens interviews brengt me veel meer dan alleen een weergave van het gesprek. Terwijl ik schrijf, vat ik samen, leg ik verbanden en maak ik keuzes. Kortom: schrijven is voor mij een onmisbaar onderdeel van mijn denkwerk. En eerlijk gezegd leidt het ellelange transcript van een audio-opname mij vaak alleen maar af van die kern.

Tóch om (soms)

Maar vooruit, ik geef toe: de opnameapp komt tegenwoordig vaker uit de kast dan eerst. Waarschijnlijk zal ik het schrijven en opnemen tijdens interviews in de toekomst vaker combineren. Want ik zie ook echt wel voordelen. Bijvoorbeeld wanneer een interview over een complex of specialistisch onderwerp gaat. Of als ik twee of meer personen tegelijk interview: door de opname kan ik makkelijker achterhalen wie ook alweer wat zei.

Maar meer dan die rake ruggesteun zal de audio-opname waarschijnlijk niet snel worden. Voor een artikel met schwung start het schrijven bij mij altijd vanuit mijn eigen hoofd.

Afbeelding door vectronom, via Pixabay.