Als je een tekst aanlevert, weet je precies wat ermee gebeurt. Toch? Nou nee, niet altijd. Zo blijken mijn artikelen soms wel op heel opvallende plekken terecht te komen. Bijvoorbeeld op de site van een mannenblad. Pontificaal tussen de … interviews.
Een tweet: “Lees mijn artikel over tweestapsverificatie
in Security Nieuws.” Hee, dat is toevallig: vorige week leverde ik zelf
een artikel over tweestapsverificatie in. Niet voor Security Nieuws, dus snel
even kijken wat deze auteur erover te melden heeft.
Verdraaid, het artikel komt me wel heel bekend voor. Mijn artikel dus! Met de
naam erbij van iemand anders. Ik dacht dat ik een stuk exclusief voor de
website van mijn klant schreef, maar blijkbaar lopen er lijntjes naar Security
Nieuws en nemen ze het niet zo nauw met de naam van de auteur.
Sites voor mannen
Mail van een klant: “Martijn, je staat in de Playboy!” Ik verbaas me niet snel meer, maar hier verslik ik me toch even in mijn latte. Wat blijkt: ik heb een blogpost geschreven voor een site die vooral een mannelijk publiek aan moet spreken. Die site is er blijkbaar in geslaagd een deal te sluiten met ’s lands meest stiekem gelezen magazine en nu staat mijn artikel ook op hun site.Lekker stuk
Is dat erg? Mooi toch dat je een stuk schrijft dat zo in de smaak valt dat anderen het ook over willen nemen? Goed voor je naamsbekendheid bovendien: lekker verwijzen naar al die plekken op het web waar je schrijfsels te bewonderen zijn. Nou ja, in het geval van het (fictieve) Security Nieuws zou ik dan linken naar een stuk waar niet mijn naam bij staat. Maar goed, een plek in de Playboy is uiteraard wel een enorme boost voor je carrière. Exposure to the max!Afkopen?
Natuurlijk is het wel zo netjes om er van tevoren afspraken met mij over te maken. Als mijn stuk zo gewild is, hoort daar bovendien een extra vergoeding tegenover te staan. Sommige uitgevers verpakken dat handig in een afkoopregeling: we betalen je behoorlijk, maar we behouden ons het recht voor om je verhalen ook online of in andere papieren uitgaven te plaatsen. Daar valt iets voor te zeggen. Het schrijven van een stuk is een dienst die ik lever en ik weet wat er eventueel met mijn verhaal kan gebeuren. Meestal kan ik daar best mee leven. Maar als ik er zelf achter moet komen dat mijn verhaal zwaar verminkt (op lompe wijze ingekort bijvoorbeeld) in een of andere publicatie terecht is gekomen, gaat er een mailtje naar mijn contactpersoon.De klant die de deal met Playboy sloot, was in ieder geval zo aardig om mij een seintje te geven. Anders had ik het natuurlijk nooit geweten, dat begrijp je.
